سفر خیالیOnline version سفری رویاوار با دو شخصیت by Akram Akherati علی واااای! چقدر این ستونها بلند هستند! آقا ببخشید، اینجا کجاست؟ من فکر کنم راه را گم کردهام و به گذشته آمدهام! نگهبان خوش آمدی پسر جوان. اینجا «پارسه» یا همان تختجمشید است. شکوه پایتخت ایران را میبینی؟ علی بله، بینظیر است! اما چرا این همه آدم با لباسهای مختلف اینجا هستند؟ آنها که شبیه شما لباس نپوشیدهاند. نگهبان آنها نمایندگان ۲۳ ملت مختلف هستند. از هند تا مصر! همه برای جشن بزرگ «نوروز» آمدهاند تا اتحادمان را جشن بگیریم. دیالوگ ۳: علی نوروز؟ یعنی ۲۵۰۰ سال پیش هم نوروز را جشن میگرفتید؟ نگهبان البته! نوروز جشن آغاز بهار و برکت است. نگاه کن، آن مرد که در دستش گل نیلوفر است، نشانه صلح و دوستی ماست. علی چقدر جالب! راستی، چطور این سنگهای به این بزرگی را بدون جرثقیل روی هم گذاشتهاید؟ نگهبان با مهندسی دقیق و تلاش هزاران کارگر و هنرمند. ما در اینجا از هیچ بردهای استفاده نکردیم، همه مزد میگیرند و حتی بیمه هستند! علی باورم نمیشود! پس شما خیلی پیشرفته بودید. آن نوشتههای عجیب روی دیوارها چیست؟ شبیه میخ هستند! نگهبان تیزبین هستی! آن «خط میخی» است. فرمانهای پادشاه و اخبار مهم را با این خط روی سنگها حک میکنیم تا برای آیندگانی مثل تو باقی بماند. علی ممنونم از توضیحاتت. من باید برگردم و به معلم و دوستانم بگویم که چه تمدن بزرگی داشتیم. نگهبان برو به سلامت جوان. یادت باشد که پاسداری از این تاریخ، وظیفه شماست.
